Ο Δημήτρης Πιτσιόλας γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1930. Από το 1953 μέχρι το 1983 εργάστηκε στα Ελληνικά Ταχυδρομεία. Υπηρέτησε διαδοχικά σε: Φυτείες Ξηρομέρου, Αστακό , Ευηνοχωρι, στο ΣΕΚ στην Αθήνα, στην Κάλυμνο , στο κεντρικό ταχυδρομείο στην Κοτζιά.
Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε είπε:
“H αγάπη μου για τις συλλογές ξεκίνησε από το γραμματόσημο. Μετά ακολούθησαν οι κινηματογραφικές μηχανές. Ήμουν μανιώδης άνθρωπος της εικόνας. Κάποτε βρήκα μια κινηματογραφική ταινία, και αφού την επεξεργάστηκα …κώλυσα. Μου άρεσε πολύ. Σιγά – σιγά άρχισα να συλλέγω τις μηχανές οι οποίες σήμερα ξεπερνούν τις 1000. Η συλλογή συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη του είδους της.
Έχω πολύ σπάνια κομμάτια. Η πιο παλιά μου μηχανή είναι αμερικάνικη του 1899, φτιαγμένη για την επέτειο ανεξαρτησίας της χώρας. Σημαντικές επίσης είναι το καύχημα της Κodak του 1928 καθώς και το γερμανικής προέλευσης Bauer του 1938 με το οποίο οι γερμανοί ψυχαγωγούσαν τους στρατιώτες τους στον πόλεμο.
Οι Γερμανοί έχουν κάνει φοβερές μηχανές, επίσης οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Ιάπωνες.
Ο Βερυκοκάκης στην Ελλάδα έκανε δυο τρεις μάρκες. Συγκεντρώνω τη συλλογή μου για πάνω από 50 χρόνια και συντηρώ τις μηχανές μόνος μου παρά τα 86 μου χρόνια.
Ήρθαν από το CNN, το Associated press και αλλά ξένα κανάλια. Είδαν τη συλλογή στο μικρό μουσείο που διατηρώ , σε δυο ξεχωριστές αίθουσες , έκαναν αφιέρωματα.
Βραβεύτηκα από την πρεσβεία της Σλοβακίας, αλλά η Ελλάδα και το Υπουργείο Πολιτισμού δεν έδειξαν ιδιαίτερο και ουσιαστικό ενδιαφέρον!!!
Το αντικείμενο είναι για λίγους , για μερακλήδες . Δεν περίμενα ότι θα έφτανα σε τόσο υψηλό σημείο τη συλλογή. Επίσης έχω συλλέξει και παρά πολλές κινηματογραφικές ταινίες οι οποίες είναι αξιοποιήσιμες»
Ηθικός και όχι μόνο συμπαραστάτης σε όλη αυτή τη συλλεκτική πορεία η γυναίκα του Αρετή Πιτσιόλα.
Μπορεί οι κινηματογραφικές μηχανές του να βρίσκονται στο βιβλίο Γκίνες αλλά ο φτερωτός Ερμής βρίσκεται στην καρδιά του καθότι κι ο ίδιος υπήρξε ταχυδρομικός υπάλληλος κι όπως λέει:
«το ταχυδρομείο δεν πεθαίνει ποτέ, είναι η ιστορία του Ερμή που δεν χάνεται ποτέ.»
Ο ΘΟΑΣ ο Αιτωλός και οι συνεργάτες του, σου ευχόμαστε κυρ Δημήτρη, η συλλογή σου να βρει την “Ιθάκη” της, γιατί προβάλει τον τόπο μας και την πατρίδα μας καταδεικνύοντας τη μεγάλη δύναμη της επιμονής, της υπομονής και της δημιουργικότητας του ανθρώπου, του ερευνητή και του συλλέκτη.
Σε ευχαριστούμε